ගොනා බැඳපු කරත්තේ නැගලා ගමේ වෙල් යාය මැද්දෙන් මඟුල් පෙරහැර ගමන් ගත්තේ හරි උජාරුවට.

වැස්ස කාලෙත් එක්ක ගස් කොළන් පීදිලා, සතා සීපාවා එළි බැහැලා වටපිටාව හරි අපූරුවට හැඩ වුනාට පස්සෙත්, ලෝන්ග් වීක්එන්ඩ් එකේ ගෙදර ඉන්නද කල්පනාව?
නිකමටවත් හිතෙන්නෙ නැද්ද යාළුවොත් එක්ක රෝන්දයක් ගහන්න ගියොත් හොඳයි කියල.

රණතුංග කරුණානන්ද; මේ නම අහලා පුරුදුද? ලාංකිකයෝ බොහෝදෙනෙක් ට දන්නේ නැති වුණාට, ජපානේ පොඩ්ඩෙක්ගෙන් මේ නම ගැන අහලා බලන්න.

මර ළතෝනියෙයි, කන්කරච්චලයෙයි ඉවරයක් නෑ. මොනව කරන්නද ඉතින්, බොනකොට ඔහොම තමයිනෙ. අනික හැමෝම එන්නෙ අඩියක් ගහල, හිතේ තියෙන දේවල් ටික යාළුවො ඉස්සරහ ඇද බාලා, හිත නිදහස් කරගෙන යන්නනෙ.

“ගෙදර හැදෙන මස් කරිය හරි නෑ”, “දැන් ඉස්සර වගේ රසට ඔයා උයන්නෙ නෑ” කියල ගෑනු පාර්ශවයට චෝදනා කරනව මිසක් කිසිම අලුත් අයිඩියා එකක් දෙන්නෙ නෑනෙ. එතකොට ඉතින් එයාලටත් එපා වෙනව. අනික කොහෙන් කියල ඔය තරම් අලුත් ක්‍රම හොයන්නද?

තවත් ඔයාලා දන්නා සෙකන්ඩ් හෑන්ඩ්  පොත් තියෙනවද? දාගෙන යන්නකෝ කමෙන්ට් එකක් ඔය හුස්මට ම.