මේ අසීරු දවස්වල වචනයකින් හරි සහායක්

අඩපණ වුණ ජනතාව වෙනුවෙන්

හ්ම්… දැං ඔය සතුටට රූං ගාලා ඇද්දට ඔ්කා කකුල් දෙකට සෙරෙප්පු දෙකක් නැතුව මාව වඩාගෙන ගිහිල්ල තියෙනෝ පුතා උදේ හවහ හොස්පිට්ල් ගාණෙ. මුගෙ අම්මත් නැතිවුනා බෙහෙත් කරගන්න බැරුවම. වකුගඩුරෝග පුතා මුගෙ අම්මටයි, මටයි දෙන්නටම. අනේ මන්දා මේකගෙ උත්සාහයෙන්ම ඔ්ං මම හොඳවුනා මිසක්…

කාලෙකට පස්සේ.. නෝමල් බත්කඩ ටයිප් ප්ලේස් එකකින් බත් ටිකක් එහෙම කන්න නැතුව ඇති නේ. කෑවත්.. ඉස්සර කාපු ප්ලේස් එකකින් මිසක් අලුත් තැනකින් කොහොමත් කන්න නැතුව ඇතිනෙ?

හොඳ කෝපි කෝප්පයක් අමෘතය වගේ