තමන් වගේම ලේ, ඇස්, මස්වලින් හැදුණු කෙනෙක්ගේ හුස්ම වැටෙන එක නවත්තන්න, කොච්චර නම් පාපකාරී හිතක් තියෙන්න ඕනෙද? එඩ්වඩ් ජයකොඩි මහත්මයාගේ හඬින් ඇහෙන මේ ගීතයේ තියෙන යුද්ධයෙන්, අපේ රට මිදුණු බව හැබෑව. ඒත් තෙවරක් බුදුන් වැඩි රට විදියට අභිමානයෙන් කියන, මෙච්චර බණ කියන, අහන රටක් වුණු ලංකාව ඇතුළේ, මේ වගේ බිහිසුණු මරණ වෙන එකේ කෙළවරක් අපට කවදා නම් දකින්න ලැබෙයිද?
ඉස්සර තිබුණ අපේ ටෙලි වලට කැමති නං මේ හොලිවුඩ් ටෙලිවලට ඔයාල කැමති වෙන්න පුළුවන්
The ‘E’ literally stands for Entertainment. No joke.
Cute, furry, and homeless? Here’s who can help.
හැඩට ඉන්න හොඳ ශරීර සෞඛ්යයක් පවත්ව ගන්න කවුද අකමැති නේ. එතකොට රසට කන්න වගේම ලස්සනට අඳින්නත් පුලුවන්. අනික ලෙඩ දුක් ඇති වෙනවත් අඩුයි. කොටින්ම කියනව නම් සතුටින් ඉන්න මනුස්සයගෙ ආයු කාලයත් වැඩියිලුනෙ.
“”උදේට කන්න ඕනේ රජෙක් වගේ, රෑට කන්න ඕනේ හිඟන්නෙක් වගේ””; මේ අපේ අත්තම්මා හැමවෙලේම කියන්න පුරුදු වෙලා උන්නු කතාවක්. ඇත්තම කිව්වොත්, උදේ කෑම වේල කියන්නේ කොච්චර වැදගත් එකක්ද කියන එක තහවුරු කරන්න මේ වචන ටිකම ඇති.
ඒ අතින් ගත්තාම 80, 90 දශකයෙ ඉපදුණු අපි නම් සෑහෙන්න වාසනාවන්තයි. කොළඹ ඉපදුණත් රස බර ළමාවියක මතකයන් අපිට ඉතුරු වුනා. ඉස්කෝලෙ ඉස්සරහ විකුණන්න තිබුණු අච්චාරු, බොම්බයි මොටයි කකා පිස්සු කෙලපු හැටි…
ඒ කාලේ අපට ටියුෂන් පන්තිවල මුණගැහුණ චරිත ගැන කියන්න ගියොත් පිටු ගාණක් වුණත් ලියන්න පුළුවන් වෙයි. බොහොම අමාරුවෙන් තමයි මේ එයින් දොළොස්දෙනෙක් විතරක් තෝරාගත්තේ. ඔයාලගේ මතකෙට එන තවත් මේ වගේ චරිත තියෙනවනම්, පහළින් කමෙන්ට් කරන්නකෝ. පස්සේ දවසක එයාලා ගැනත් කතා කරන්න බැරියැ.
